Opis
Ile czujnych nosków, sprytnych łapek i kolorowych piór może zmieścić się pod jednym dachem?
Zajrzyjcie do miejsca, w którym zderzają się zwierzęce temperamenty, a najzacieklejsze spory toczą się o… smakołyki. Tu powiedzenie „żyć jak pies z kotem” nabiera nowego znaczenia, bo nawet najwięksi rywale potrafią zawiązać sojusz. Chomiki wiedzą, jak dobrać się do cudzych przysmaków, a ryby porozumiewają się z papugą, która nauczyła je czytać wyrazy pisane dziobem po szybie. Nad tą rozbrykaną gromadką próbuje zapanować gospodarz, który – choć kocha swoje zwierzęta – czasem traci wiarę we własne siły…
Czy uda się przywrócić spokój w domu pod kasztanowcem? Czas się o tym przekonać!
„Zwierzęta z domu pod kasztanowcem” to zabawna, pełna zwrotów akcji opowieść o przyjaźni i współpracy członków niezwykłej społeczności, którzy potrafią zawiesić międzygatunkowe konflikty, gdy pojawiają się sprawy ważniejsze niż zawartość miski.
Dariusz Lis – ur. w 1962 roku w Braniewie. Absolwent polonistyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, nauczyciel. Od niemal czterech dekad tworzy i publikuje różne formy literackie. Pierwsze wydanie „Zwierząt z domu pod kasztanowcem” pochodzi z 1993 roku. Dziś opowieść powraca w nowej odsłonie, by bawić i wzruszać kolejne pokolenia czytelników.
SPIS TREŚCI
- Kto mieszka w domu pod kasztanowcem?
- Skąd się wzięły imiona domowników?
- Jak się zaczęło?
- Ryby popełniają gafę
- Akara podaje muszlę Pogodzie
- Ryby walczą o nadliczbowego robaka
- Rano wyjada z miski Nocy
- Niebo frunie za okno
- Paloma i Niebo biorą ślub
- Zwierzęta zapadają na dziwną chorobę
- Papużki toczą bitwę o domek
- Papużki ratują Panią Kanarkową
- Prześladowca kocicy staje się jej wybawcą
- Właściciele kanarków wracają po swoje ptaki.
- Rano wypuszcza chomiki
- Chomiki opanowują dom
- Noc chwyta chomika
- Zwierzęta wszystkich gatunków – trzymajmy się razem!
Kto mieszka w domu pod kasztanowcem?
Ten stary dom ze spadzistym dachem tylko pozornie jest zwykłym domem. Z zewnątrz trudno dostrzec, co dzieje się w środku, choć czasem można co nieco usłyszeć. Właścicielem tego domu jest pewien pan – starszy już wprawdzie, ale nieco młodszy od domu, bo dom ma już na pewno ponad sto lat, podczas gdy pan ma lat sześćdziesiąt sześć.
Starszy pan, prawdę mówiąc, tylko pozornie jest właścicielem domu. Zamieszkują go bowiem liczne zwierzęta, które właściwie przejęły nad nim kontrolę. Króluje tu pies o imieniu Rano. Zaraz po nim najważniejsza jest kotka Noc, a potem papuga kakadu – Pogoda, za nią zaś papużki faliste – Niebo i Paloma oraz Rumianek i Żółtka. Jest jeszcze jedno ptasie małżeństwo: Pan i Pani Kanarkowie – Tenor i Pigwa.
Żyje tu także wiele ryb akwariowych, a ich gatunków i imion nie sposób wyliczyć. Są chomiki, których raz jest więcej, a raz mniej, bo lubią zmieniać sobie miejsce. Są tutaj i myszy, które tylko zima zmusza do wprowadzania się pod dach, nie przepadają bowiem za kocicą Nocą.
W hierarchii ryb akwariowych szczególne miejsce zajmują skalary, gdyż tylko one potrafią rozmawiać z papugą Pogodą. A warto wiedzieć, że Pogoda jest poliglotką, bo zna niemal wszystkie zwierzęce języki.
Skalary są trzy. Najstarszy z nich to Złocisty. Oprócz niego jest jeszcze młode małżeństwo: Zebra i Księżycowy. Wszystkie cieszą się powszechnym poważaniem w akwarium, bo informują pozostałych domowników, co ciekawego dzieje się za szybą. Wychowywały się pod okiem Pogody. A że, jak wiadomo, ryby w większości głosu nie mają, papuga nauczyła je czytać wyrazy pisane dziobem na szybie. Nikt inny nie umie rozmawiać z rybami, toteż o tym, co myślą, może
poinformować resztę tylko Pogoda. Oczywiście doskonale potrafi tę przewagę wykorzystać, bo ciekawość zwierząt wcale nie jest mniejsza niż ciekawość ludzi. A co z tego wyniknie? Cóż… przekonacie się sami.
Skąd się wzięły imiona domowników
Żadne imię zwierzęce nie jest przypadkowe – zaraz wam to wyjaśnię. Najpierw pies Rano. Ten największy zwierzak nosi takie imię, bo jest zupełnie biały, zupełnie jasny – jak początek dnia latem, kiedy jest już całkiem widno. A kocica Noc – wręcz przeciwnie – jest zupełnie czarna, jak bezgwiezdna noc właśnie. O imieniu papugi przesądził jej charakter, a nie wygląd. Humory Pogody są bowiem tak zmienne jak pogoda na dworze: raz słoneczna i ciepła, kiedy indziej pochmurna, deszczowa i chłodna. Papużki faliste noszą imiona odpowiadające dokładnie ich wyglądowi zewnętrznemu. Niebo jest błękitny i ma białe piórka – jak obłoki na niebieskim tle. Paloma jest biała – jak gołąbek z piosenki o pokoju. Rumianek ma piórka żółte, obrzeżone biało – niczym środek kwiatka płatkami. Żółtka nie posiada ani jednego piórka innego koloru niż żółty. Pan Kanarek swe imię zawdzięcza pięknemu głosowi, Pani Kanarkowa natomiast podobieństwu barwy piórek do koloru delikatnych płatków kwiatu pigwy. Imiona skalarów z kolei wywodzą się z koloru ich łusek – każda z tych rybek ma bowiem inną barwę. Złoty połysk mają łuski Złocistego. Łuski na przemian czarne i srebrne ma Zebra, a Księżycowy cały jest srebrny.
Takie imiona, proste i łatwe do zapamiętania, bardzo pomagają zwierzętom we wzajemnych kontaktach, choć często prowadzą też do zabawnych nieporozumień. Zwierzęta raczej rzadko przezywają się nawzajem. Zwykle tylko wtedy, gdy są mocno zagniewane, a to nieczęsto się zdarza. Wszyscy dobrze wiedzą, że z Pogodą lepiej nie zadzierać. Mimo całej swojej powagi papuga ma bowiem wyjątkowy talent do wymyślania przezwisk. Na szczęście ten, kto o tym pamięta, zwykle unika przykrości.
Tylko zalogowani klienci, którzy kupili ten produkt mogą napisać opinię.
Wydawnictwo Sorus,
DM Sorus sp. z o.o.,
Bóżnicza 15/6,
60-643 Poznań,
Poland,
sorus@sorus.pl,
tel. +48 61 653 01 43
Opinie
Nie ma jeszcze żadnych recenzji